Bir iki yıldız ışık tutacak karanlığıma Çaresizliğime, yalnızlığıma üzüleceksin Kalan saçlarında anlayacaksın ihtiyarladığını Dudaklarının pembesi solacak Cilası çıkmış bir mobilya gibi Eskiyecek güzelliğin, kahrolacaksın Ve bir gün gelecek beni anlaya caksın. Oysa vakit çok geçmiş olacak.
Ama yine de sözlerime aldırma Gözlerin zamansız ıslanmasın Çünkü artık çocuk değilsin Güneşin nereden doğduğunu bilirsin Başka bir dünya olmadığını da Ve seni nasıl sevdiğimi de bilirsin Ama yine de gitmek istersen SEN BİLİRSİN...