cahil takvimlerin yaprakları yazmazdı seni ya da yazılan her şey sendin tepeden tırnağa
acılarımın yanı başına gelip oturdun mu ki hiç
sen beni anlamanın kuşkusuzluğunda olmadığın sürece hiçbir gölge aydınlıkla yıkanmayacak uykusuzluğu artacak hayat gerçeğinin doğal sonrasızlığıyla hep bir çocuk koşacak portakal bahçelerinin yağmur yemiş sızısıyla
ben hep akşamlarla özdeşleştirmiştim üşümez s andığımız göz göze gelmelerimizi sonramız yoktu hiç olmamıştı öncemiz birbirimizle geçirdiğimizin dışında zaman kısa boylu kibar bir tekrardı
biz ne geçmiş ne gelecektik zamanımız yoktu zamanı düşünmeye biz geçmişle gelecek arasında kızıl gülüşlü bir geçiş anıydık ve buna ağlayan masal kuşunun tek ağlama ve yaşamayı düşleme düşünme gerekçesi